Piotr Drzewiecki, pierwszy prezydent Warszawy II Rzeczpospolitej, cztery miesiące przed śmiercią (w niemieckim więzieniu Spandau, dokąd trafił po przesłuchaniach na Szucha i więzieniu na Pawiaku) napisał list do swoich wnuków:
Kochani. Abyście korzystali z mego doświadczenia, zalecam Wam 10 wskazówek, jako drogę do życia zadowolonego , do dokonania wielu czynów i do ogólnego poszanowania:
1. Zdrowie pielęgnować.
2. Dzielność rozwijać sportem i codzienny ćwiczeniem Mullera "Mój system".
3. Czas cenić, chwili źle nie stracić.
4. Wiedzę ogólną, szczególnie fachową, zainteresowanie światem rozszerzać. Wcześnie języków się uczyć, roboty ręczne dla zręczności poznawać. Z prac naukowych czynić skróty.
5. Wolę wzmacniać, żyjąc wedle programy na każ∂ą godzinę, dzień, tydzień, miesiąc, rok. Nad zachciankami i namiętnościami panować. Trudnościami się nie zrażać. cierpliwie, wytrwale pracować, nie żałując wysiłku dla dojścia di cele. Błędów nie opłakiwać, a nie robić dalszych.
6. Pracować planowo, dokładnie, wydajnie.
7. Gospodarować oszczędnie. Zawsze dokonywać więcej dóbr, niż zużywać, aby nadwyżka była podstawą niezależności materialnej. Być umiarkowanym w życiu. Posiadanie utrzymywać w porządku. Nikomu nie być ciężarem, raczej pomocą. Własną pracą wznosić się wzwyż. Nie zazdrościć.
8. Być chętnie uczynnym, uprzejmym równo dla wszystkich, towarzyskim, niesamolubnym. Za niepowodzenie winić siebie, a nie innych. Przyjaźń z towarzyszami o szlachetnym charakterze pielęgnować. W pracy społecznej i fachowej uczestniczyć. obowiązki ściśle spełniać. Słowa dotrzymywać, wypowiadane cenić, raczej milczeć. Postępować etycznie, godnie i lojalnie. Słuszności bronić.
9. Umiłowaną, pożyteczną rozrywkę uprawiać (zbiory, muzyka, sztuka, warsztat ręczny, wycieczki, dział nauki, etc.)
10. Zjawiska, ludzi oceniać bez uprzedzeń, życzliwie. Mieć zawsze dobrą minę, humor i być gotowym do czynu i współdziałania.